مقدمه: تشخیص کاهش شنوایی در شیرخواران و نوزادان به کمک روش های رایج بالینی دشوار است و بچه هایی که از شنوایی محروم اند روی رشد تکلم، زبان و رشد اجتماعی – شناختی آنان اثر سویی داشته و تا دوران دبستان ممکن است تشخیص داده نشوند. به این دلیل غربالگری شنوایی کلیه نوزادان با استفاده از تست های TEOAE و ABR در بدو تولد توصیه شده است. این مطالعه با هدف غربالگری شنوایی کلیه نوزادان متولد شده در 3 بیمارستان تحت مطالعه در مشهد جهت تشخیص و مداخله زودرس و جلوگیری از معلولیت های ناشی از کاهش شنوایی های دو طرفه انجام شد.
مواد و روش کار: مطالعه از نوع توصیفی بوده و نوزادان متولد شده، در 24 ساعت اول پس از تولد تحت تست TEOAE قرار می گرفتند و در صورت ارجاع در سه هفته بعد از تولد یک دیگر تست می شدند و نوزادانی را که هر دو تست گذر (pass) نمی کردند تا قبل از سن 3 ماهگی تحت تست ABR قرار داده و موارد کاهش شنوایی های یک طرفه یا دو طرفه را تشخیص و مورد پی گیری یا درمان قبل از سن 6 ماهگی قرار دادیم.
نتایج: از 10016 نوزاد 9615 (96 درصد) در مرحله اول آزمون شامل ملاک های گذر (pass) بودند و 401 نفر (4 درصد) به مرحله دوم ارجاع شدند که 289 نفر آنان جهت تست در مرحله دوم مراجعه کردند در تست مرحله دوم (re screen) 266 نوزاد (92 درصد) گذر کرده و 23 نوزاد جهت تست ABR ارجاع شدند. با تست ABR مشخص شد که 10 نوزاد (44 درصد) بدون کاهش شنوایی و 13 نوزاد (56 درصد) دارای کاهش شنوایی اند 8 نوزاد دارای کاهش شنوایی کوکلئار و از نوع عمیق دو طرفه 2 نوزاد دارای کاهش شنوایی کوکلئار از نوع متوسط 3 مورد دارای کاهش شنوایی هدایتی بودند.
 
نتیجه گیری: به دلیل شیوع کم شنوایی مادرزادی و اثرات سو آن بر تکامل کودک با توجه به دسترسی آزمون های دقیق کشف افت شنوایی و هزینه پایین آن غربالگری شنوایی نوزادان در بدو تولد توصیه شده است.